H ενδο-οικογενιακή βία είναι επι το πλείστον φταίξιμο των γυναικών

Παίρνει δυο άτομα για γίνει μια σχέση. Η γυναίκα διαλέγει τον άντρα που θέλει στην σημερον ημέρα. Σπανιότητα μια γυναίκα καταλήγει σε γάμο με προξενιό. Η αγορά έχει σε ζήτηση τις γυναίκες με καθαρή διαφορά. Μια μέτρια γυναίκα μπορεί να έβρει κάποιον άντρα να κατασταλάξει. Ένας μέτριος άντρας θα δυσκολευτεί αφάνταστα να έβρει μια γυναίκα.

Στην αρχή μιας γνωριμίας ή σχέσης, πολλές γυναίκες πέφτουν για τον macho, μαλάκα άντρα που είναι “σέξυ” και “δυναμικός”. Είναι στην φύση μας. Το πάθος, η αστάθεια κλπ ελκύουν, ειδικά τις νεαρές γυναίκες.

Μετά όμως αυτός ο ίδιος macho/δυναμικός άντρας βγάζει την βίαια και επιθετική φύση του προς την ίδια του την γυναίκα. Είναι σέξυ να βλέπεις τον άντρα σου σαν γυναίκα να σε υπερασπίζεται βιαια αλλά όχι και τόσο σέξυ να τες τρώς εσύ η ίδια (αν και ορισμένες γυναίκες παραδέχονται ότι τους αρέσει κανένα ελαφρύ χαστούκι για να νιώσουν γυναίκες).

Λογικός είναι νομίζω ο συσχετισμός ότι η διαιώνιση της βίας στην οικογένεια αρχίζει από την επιλογή που κάνουν ορισμένες γυναίκες με τους συντρόφους τους. Δεν φταίνε φυσικά γιατί τα ένστικτα είναι ένστικτα. Η φύση δεν νοιάζεται μακροχρόνια τι θα γίνει με την υγεία της γυναικας. Νοιάζεται μόνο για τεκνοποίηση. Δημιουργείται έτσι ένας κύκλος ασταθή οικογενειών όπου νέα βία εκκολάπτεται κ.ο.κ.

Άρα οι γυναίκες που κλαίνε και οδείρονται για προστασία των γυναικών απο τέτοιου είδους βίας, το πρώτο πράμα που θα έπρεπε να κάνουν είναι να συμβουλεύουν τις φίλες τους να μήν βγαίνουν με macho κωλόπαιδα.

Το Χόλυγουντ έχει δημιουργήσει μια ιδέα ενός άντρα-πριγκηπα όπου χτυπά εκεί που πρέπει, αμυνεται εκεί που πρέπει και την γυναικα του την έχει βασίλισσα. Αυτό όμως είναι παραμύθι. Είναι ταινία. Είναι το ιδεατό. Η πραγματικότητα είναι ότι η τεστοστερόνη δεν γνωρίζει σύνορα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *