Δεν πάεις πούποτε

Δουλεύκεις πολλά παραπάνω που κάποιον στον μεσαίωνα. Η δουλειά τους ήταν εποχιακή. Απολάμβαναν την ζωή. Κάτι που πριν μόλις λλίον τζιαιρόν το εγεύτηκες λόγω του κορονοιού. Εσυνειδητοποιήσες το όταν εκάθεσουν έσσω σου τζιαι επαίζες ζαχαροπλαστική τζιαι κηπουρική ίσως για πρώτην φορά στην ζωή σου. Είπες “Γιατί όι; Δεν πάεις πούποτε.”

Εκαταλάβες ότι έσσιει κάτι παραπάνω που το “σηκώνουμαι η ώρα 7, κάμνω την πρωινή τελετουργία μου, κάθουμαι μέσα ένα κουτί με τροχούς για να με πάρει σε ένα άλλο κουτί με λάμπες για να στραώνουμαι παράλυτος πάνω σε ένα γυαλλίν. Τζιαι να καρτερώ πώς τζιαι πώς μετά να ρουφήσω τες ώρες απόλαυσης που μου μηνίσκουν ώσπου να πάω να ππέσω έστω τζιαι εάν έχω έναν μαλάκα να μου λαλεί στην τηλεόραση: “Δεν πάεις πούποτε”.

Επειδή εμάθαν σου ότι έσσιει ένα πίνακα τζιαι κάποιος κραεί σκόρ. Παλιά το marketing ήταν ότι ήσσιε να πάεις παράδεισο αν ήσουν καλό αρνί. Σήμερα η καμπάνια άλλαξε. Θα γραφτεί το όνομα σου πάνω σε μια ταπέλλα με παγκόσμια βαθμολογία. Ποιος ήρτεν πρώτος τζιαι ποιος δεύτερος. Θα το θωρούν οι μελλοντικοί άνθρωποι στο μέλλον τζιαι θα λαλούν: Μπράβο στον Κωστή! Ήταν “βάρτε τον τίτλο της αρεσκείας σας δαμέ“. Δεν θα σε ξιάσουν ποττέ. Όπως δηλαδή θυμάσαι τζιαι εσού την δουλειά του προπάππου σου τζιαι θαυμάζεις τον. Θα σε θυμούνται στους αιώνες των αιώνων. Μεν μαραζώνεις. Δεν πάεις πούποτε.

Στην σήμερον ημέρα ο παραπάνω κόσμος εν σκλάβος με την έννοια της λέξης. Άμαν ήσσιες χρέη παλιά ελαλούσαν σου κυριολεκτικά ότι είσαι “in bondage” δηλαδή σκλαβιά. Άμαν δεν ήσσιες να τα πιερώσεις, εδούλευκες με τα σιέρκα σου. Τζιαι εάν δεν εξεχρέωννες εκάμναντο τα κοπελλούθκια σου. Η ζωή σου δεν σου άνηκεν. Οι ώρες σου ανήκαν σε κάποιον άλλον. Για να πραγματοποιήσουν τα δικά του όνειρα τζιαι όι τα δικά σου. Σήμερα επάττησε η οικονομία; Κανένα πρόβλημα. Πιάννει δάνειο η κυβέρνηση σου τζιαι θα τα ξεχρεώσουν τα κοπελλούθκια σου με τα 10χρονα και 30χρονα ομόλογα. Οι ζημιές δημοσιοποιούνται μέσα που τους φόρους σου ενώ τα κέρδη ιδιωτικοποιούνται πάστην ράσσιη σου. Συγχαρητήρια. Υποδούλωσες τζιαι την δική σου αλλά τζιαι την επόμενη γενιά. Δεν πάεις πούποτε.

Πώς όμως θα κρατήσεις τα αρνιά σε τάξη σε ένα σύστημα που τα ξεκολώνει; Μα φυσικά θα επινοήσεις ωραίους τίτλους για να νιώθουν σημαντικοί τζιαι θα τους διάς διασκέδαση τζιαι θα τους ναρκώννεις για να ξιάννουν τα σκατά που είναι βολημένοι. Τζιαι θα τα ταπελλώσεις ως ανάπτυξη επειδή τα τοξούθκια των χρηματιστηρίων πάσην πάνω έστω τζιαι εάν εσού, δεν πάεις πούποτε.

Γι’ αυτό δεν είσαι απλά κάποιος που κάθεται πάνω σε ένα γραφείο και πατά πλαστικά κουμπούθκια. Είσαι ο “insert pointless title here” με 5 χρόνια εμπειρία στα “insert useless term here” τζιαι πάεις σπίτι τζιαι ποστάρεις τα “insert pointless achievements here”. Γιατί; Μα για να τα δουν οι άλλοι δούλοι τζιαι να νομίζεις ότι ανήκεις ή ότι είσαι καλύττερος που τα άλλα ζώα στην φάρμα. Ότι κάμνεις κάτι σημαντικό ενώ οι άλλοι δεν κάμνουν κάτι τόσο σημαντικό. Τζιαι παίζεις παιχνίθκια που σε αποβλακώνουν, τζιαι ρουφάς χαππούθκια που σε μαστουρώννουν, τζιαι σιαμαλίζεις χτηνά που σου καθρεφτίζουν το εγώ σου τζιαι εν ούλλα OK. Γιατί; Μα επειδή ο/η “insert random shilled celebrity/science puppet/politician” θα σε πάρει “μπροστά”, όταν εσού δεν πάεις πούποτε.

Τζιαι μεν ξεχνάς να φκάλλεις τον κώλο σου ώσπου να γινείς 60. Γιατί; Μα για να αφυπηρετήσεις μισοπεθαμένος. Μια ηλικία που θα θέλεις μια φκυαρκάν χάππια για να λειτουργήσεις, το νοσοκομείο θα είναι ο καφενές σου τζιαι θα θωρείς τους γιατρούς παραπάνω που τα κοπελλούθκια τζιαι τα εγγόνια σου. Αλλά πάλε το σύστημα εννα σου δειά μια κρυφή ελπίδα ότι θα κουτσιήσεις την σύκλα λλίο πάρατζιει άν παλάρεις αλλο λλία ριάλλια πάνω στην υγεία σου. Τζιαι μέσα σε ούλλην τούτην την παράνοια, μέσα σε ούλλον τούτον τον προγραμματισμό που σου εκάμαν, ξιάννεις να ζήσεις την μόνη ζωή που έσσιεις στην διάθεση σου όταν έσσιεις την ευχέρεια να το κάμεις. Μεν μαραζώνεις όμως. Δεν πάεις πούποτε.  

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *